El Retorno de los espumosos…

Los espumosos regresan…con menos sex y más city que nunca

Archive for November, 2008

Quiero hablar…

Quiero que esta noche me escuches, quiero que esta noche rompas el invisible muro que nos separa, que en una noche como ésta, las palabras fluyan, que tengamos tiempo, que tengamos ganas, que cuando la noche termine, los dos sepamos a que atenernos.

Me sirves unos macarrones gratinados, en platos de diseño, bebemos tinto joven, que muere en el paladar, miro tus ojos callados, miro mis manos silentes, pido a mis labios que arranquen, pido a tus oídos que me escuchen, deseo que ese cd nunca acabe, que la música haga más fácil mi proclama, que me dejes terminar antes de hablar, no quiero que esta noche sea igual al resto donde los hábitos de amores educados dictan nuestros compartamientos. Araño despacio la copa, por no ser capaz de decidirme, cuando llegue el postre, ya será tarde.

Explica…

Las mismas horas que pasan lentas por delante de ti, se desvanecen rápidas en otro lugar del mundo, todavía no sabes porqué, pero las sensaciones que dejaste un día atrás nunca han vuelto a atraparte.

La deliciosa sensación de saborear una copa de vino tinto, que sabe como un beso húmedo y caliente, la brisa cortándote la cara en un mar bravío,o  pasear con ella en una playa desierta, no una playa cualquiera sino “tu” playa, explicándola tu infancia.

Explica, siente y recuerda, sin saber, sin recordar, y sin sentir. Olvida, olvida…

Delirios nocturnos…

Presa del terror, arqueó su espalda, su nuca apoyada, casi encadenada a la almohada, el sudor empapaba la sabana. Las manos temblorosas, los dedos desgarrando con violencia una nada terrorífica. Despertó otra vez entre gritos ahogados de dolor.

Era noviembre, cuando las lluvias llegan al pueblo, y los fantasmas del pasado vuelven a los corazones.

descanso

Queridos amigos,

Os participo de mi decisión de no escribir en un corta temporada en el blog, necesito coger aire nuevo para poder sentir que lo que escribo es parte de mi. Gracias por todos los comentarios, los momentos que dedicais a hojear los posts y espero que este periodo no sea muy largo.

Seguro que os echaré de menos

Un abrazo y un beso

Kenzo

dit ansigt er sløret i min fantasi …

I det øjeblik, de fortalte mig, at jeg ønskede, var det lykkeligste øjeblik i mit liv.

Det øjeblik du fortalte mig, at du abandoned mig, var den længste og hårdt.

Nu er disse øjeblikke går tabt i tid og dit ansigt er sløret i min fantasi …